Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün, çocuklara armağan ettiği 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı'nın Van'daki kutlama fotoğraflarını sizler için derledik.

İşte, 'Nerede O Eski 23 Nisan Kutlamaları' diyeceğiniz,

Van'ın geçmiş yıllarındaki 23 Nisan Fotoğrafları...

"Nerede o eski bayramlar?" diyorsanız, sizi tarihte bir yolculuğa çıkaralım...

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız bir kez daha kutlu olsun!

Mazide kalan 23 Nisan coşkusu...

"23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin açıldığı ve millet egemenliğinin ilan edildiği gündür.

Aynı zamanda Mustafa Kemal Atatürk'ün tüm dünya çocuklarına armağan ettiği tek bayramdır.

Bir ülkenin yarını, çocukların hayalleri kadar büyüktür.

Gülüşlerinde umut, gözlerinde ise aydınlık bir gelecek var.

Bugün onların günü…

Çünkü gelecek, en çok onlara yakışır. 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun!

Bu yıl 23 Nisan içimizde buruk bir sessizlikle geliyor…

Sevinçle kutlamamız gereken bir günde, yüreğimizde hüzün var.

Dileğimiz tek: Çocukların korkmadığı, ağlamadığı, ölmediği bir dünya…

Gülüşlerin eksik olmadığı, umutların yarım kalmadığı yarınlar…

23 Nisan, tüm çocuklara gerçekten bayram olsun.

Neşeyle, güvenle, sevgiyle büyüsünler.

Gelecek, hayal kurabilenlerin olacak.

Bugün o hayalleri emanet ettiğimiz çocukların günü.

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun.

Yarınları hayal eden, o hayalleri emekle büyüten herkes için…

23 Nisan, sadece bir bayram değil;

geleceğe duyulan inancın en güzel hali.

23 Nisan, çocukların neşesiyle dolması gereken bir gündü…

Ama bazı çocukların kahkahası yarım kaldı, hayalleri yarıda kesildi.

Onların yokluğu sadece ailelerinin değil, hepimizin yüreğinde derin bir iz bıraktı.

Unutmak mümkün değil, zaten unutmamalıyız da.

Her çocuk güvenle büyümeyi, gülmeyi ve hayal kurmayı hak ederdi.

Bugün onların sesi olamasak da, hatıralarını yaşatmak hepimizin sorumluluğu.

Unutmadık, unutturmayacağız...

Lev Tolstoy'un kızı Aleksandra, I. Dünya Savaşı'nda gönüllü hemşire olarak Kafkas Cephesi'ndeydi.

Bu etkileyici tarihi konu hakkında Aleksandra'nın anılarından daha fazla ayrıntı öğrenmek ister misiniz?

Gönüllü hemşire olarak Kafkas Cephesi'ne gitmiş, oradan Van'a gönderilmişti.

Şehirde tifo salgını vardı,
Amerikan misyonu hastalanmıştı, tıbbi bakım yoktu.
Birkaç hafta kaldı.
Gördüklerini yazdı.

Yıkılmış bir şehir

"Göl suyunu kullanmayın.
Gölden çıkan balıkları yemeyin."
Burada korkunç çatışmalar yaşanmış.
Ölenlerin cesetleri göle atılmış,
cesetler orada çürümüş.

Kerpiç evler tek tek yakılmış. Her biri ayrı ayrı
tutuşturulmuş. Geriye ne kalmıştı?
Hasta, yaşlı, çocuk Türkler...
Yaklaşık 1000 kişi.

Okul Binası

Okul binasının içi oldukça kalabalık bir durumdadır.

Odalarda kadınlar, erkekler, yaşlılar ve çocuklardan oluşan bir grup bulunmaktadır.

Ortamdaki genel durum, orada bulunan kişilerin yardıma ihtiyaç duyduğunu ve zor şartlar altında olduklarını göstermektedir.

Bazı kişiler çevrelerindekilerden yardım talep ederken, bazıları ise sessizliğini korumaktadır.

Aleksandra Tolstaya'nın bu dönemdeki gözlemleri veya o döneme dair tarihi bilgiler ilginizi çekebilir.

Köşede Bir Kadın

Köşede bir kadın oturuyordu.
Kolları garip bir şekilde yanlarına sarkıyordu.
Sessizce inliyordu.
Yarrow'a döndüm: "Ne oldu ona? Kolları
tersyüz edilmiş. Kim yaptı bunu? Neden?"

"Çarpışma sırasında..." dedi.
Ben gazetelerde Türklerin hunharca
davrandığını okumuştum.
Yarrow devam etti:

Sabun Yok

Çocuklar...

Beslenmeyi organize ettik.
İnsanları yıkamak için su ısıttık.
Sabun yoktu. Hiçbir yerde.
Gölden sodalı-tuzlu kum kullandık çamaşırlar için.

İlkel bir çamaşırhane kurduk.
Her gün yaklaşık 20 kişi ölüyordu.
Çocuklar cesetleri eski çukurlara yuvarlıyor,
üstünü gelişi güzel kapatıyordu.

Gönüllü: Aleksandra Lvovna Tolstaya

Lev Tolstoy'un kızı. Gönüllü hemşire.

Savaş muhabiri değil, sadece yardım etmek isteyen biri.

2 aya yakın Van'da kaldıktan sonra başka cephelerde de gönüllü olarak çalışmış.

1915 yazında Van'da gördüklerini hatıratına geçirdi. O hatırat bugün Rusya'da bir kütüphane rafında duruyor.

Canlıyken gömülmek üzere götürülen adam da dahil.

Aktardığına göre kendisi generale, "30 araba, mısır, un, koyun lazım. Hastaları kendi köylerine göndermemiz gerekiyor.

Yoksa hepsi burada ölecek." dedi. Birkaç gün sonra erzaklar geldi.

ESKİ VAN İLE İLGİLİ DİĞER YAZILAR İÇİN

2 Nisan Van'ın Kurtuluş Tarihi (1915-1918)

Urartu'dan Bizans'a, Selçukludan-Osmanlıya, bir çok medeniyete ev sahipliği yapmış Kadim Van Şehri bulunduğu konum gereği tarih boyuncu stratejik bir öneme sahip olmuştur.

Halen üzerinde yaşanılan dünyadaki en eski on şehirden biri olan Van Şehri işte bu stratejik konumundan dolayı tarih boyunca birçok devletin ele geçirmek istediği bir şehir olmuştur.

ASIRLADIR BİRLİKTE YAŞAYAN HALKLARI MİSYONERLER KIŞKIRTMIŞ

Osmanlı Devleti’nin son döneminde Van ve çevresinde yaşanan olayların temelinde Şark Meselesi yatmaktaydı.

Bu dönemde batılı devletlerden birçok din adamı ve araştırmacı Van ve çevresine gelerek burada istihbarat ve misyonerlik faaliyetlerine başlamıştı.

Misyonerlerin açmış oldukları okullarda Ermeni öğrencilere ‘Özerk Ermenistan’ fikrini aşılayarak onların devlete düşman yetişmelerinde önemli rol oynamışlardı.

Batılı devletler ve misyonerlerin bu yöndeki çalışmaları çok geçmeden sonuç vermiş ve asırlardan beri ‘Sadık Millet’ olarak tabir edilen Ermeniler isyan çıkarmışlardı.

AYRILIKÇI ERMENİ İSYANLARI BAŞLAMIŞ

Ağustos 1914'te 1.Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Van'da Ermeni Ayaklanmaları etkisini arttırmaya başlamıştır.

Aralık 1914'te yaşanan Sarıkamış Faciası Doğu Anadolu'nun deyim yerindeyse savunmasız kalmasını sağlamış, bu durumu fırsata çeviren Ruslar ve Ermeniler 1915 yılının İlkbaharı ile birlikte Doğu Anadolu'da ilerlemeyi hızlandırmışlardır.

28 Şubat 1915 tarihinden itibaren Gevaş, Çatak, Tımar gibi ilçe ve köylerde Ermeniler isyan başlatmıştır.

İsyanlar kısa bir süre sonra Van merkezde yoğunlaşmaya başlamıştır.

Ermeni komitacı Aram Manukyan önderliğindeki çeteler 20 Nisan 1915'te isyan başlatmış ve kent günlerce ağır silahlarla adeta dövülmüştür.

VANLILAR GÖÇ ETMEK ZORUNDA KALMIŞ

Van’daki Ermeni çetelerinin isyanı, Rus işgali ile yakılıp yıkılarak harabeye dönerek üç yıl işgal altında kalmıştı.

Osmanlı Devleti'nin zor ve zayıf zamanını fırsat bilen dış güçlerin kışkırtmaları ve teşvikleri ile Ermeni Taşnak, Hınçak, Ramgavar, Karahaç çetelerinin katılmaları sonucu 30 bin Vanlı Müslüman hayatını kaybetmiştir.

Katliamlardan canlarını kurtarmaya çalışan on binlerce kadın, çocuk, yaşlılardan oluşan Vanlılar seferberliğin başlaması ile Van, Gevaş, Başkle, Erciş, Özalp, Edremit, Muradiye, Bahçesaray, Gürpınar ve diğer ilçelerden kafileler halinde Diyarbakır, Maraş, Adana, Kerkük, Urfa, Elazığ başta olmak üzere Anadolu’nun dört bir tarafına yollara düşerek Muhacir (göçmen) olmak zorunda kalmıştır.

RUSYA’ daki BOLŞEVİK İHTİLALİ İLE İŞGAL SON BULMUŞTUR

Van yöresinde Rus-Ermeni işgali ve zulmü 3 yıl sürmüştür.

Rusya'da gerçekleşen 1917 Bolşevik (Ekim) Devriminin ardından Sosyalistler 1.Dünya Savaşı'ndan çekilme kararı almışlardır.

Osmanlı Devleti ile de 18 Aralık 1917'de imzalanan Erzincan Mütarekesi ile Doğu Anadolu'yu boşaltmaya başlamışlardır.

Bu durumda harekete geçen Türk Ordusu ciddi bir Ermeni direnişi ile karşılaşmamıştı.

2 Nisan 1918 tarihinde Ali İhsan Sabis Paşa komutasındaki Türk birlikleri Van'a girmiş ve kenti Düşman işgalinden kurtarmıştır.

VAN YAKILIP YIKILMIŞTIR

Ancak 3 yıl boyunca yakılıp-yıkılan ve katliamlara maruz kalan Van, harabeye dönmüştür.

Tüm bu yıkım ve katliamlar neticesinde Van’ın nüfusu neredeyse yok olmaya tehlikesiyle karşı karşıya kalmış, sosyal ve ekonomik hayat bitme noktasına gelmiştir.

Eski Van ise 1-2 cami hariç kullanılamaz hale gelmiştir ve günümüze gelinceye kadar ayakta kalan yapılar dayanamayarak yıkılmıştır.

Cumhuriyet ilanı ile birlikte İl olan Van Şehri Toprak Kale eteklerinde yeniden kurulmuş ve adeta küllerinden yeniden doğmuştur.

Günümüzde; doğal güzellikleri, tarihi eserleri ve kültürel değerleriyle eşsiz bir turizm şehri konumuna gelmiştir.

Diğer Güncel Haberler İçin TIKLAYINIZ

Van Şehri Gravürleri (1800'lü Yıllar)

Fotoğrafın olmadığı 1800-1900 yılları arasında Van'a gelen yabancı seyyah ve ressamların çizdiği, her biri tarihi belge niteliğindeki Eski Van Şehri Gravürleri...

Gravür Sanatı Nedir?

Bir baskı tekniği olarak matbaacılıkta ve sanat ürünlerinin yaratımında kullanılan gravür, bir kazıma şekli, çukurbaskı veya oyma baskı olarak adlandırılabilir. Baskı yapılacak görüntü ahşap, metal veya taş levha üzerine çeşitli yöntemler (elle kazıyarak veya asite yedirme) aktarıldıktan sonra levha mürekkep ile sıvanır. Levhanın yüzeyi temizlenince mürekkep yalnız çukur yerlerde kalır ve levhanın üzerindeki görüntü baskı uygulanarak kağıda aktarılır.

15. yüzyıldan sonra ortaya çıkışından itibaren gravür, günümüze kadar sanatçıları tarafından yaygın bir biçimde kullanılmış ve geliştirilmiştir. Günümüzde birçok sanatçı gravür baskı tekniğinden sanat baskılarının üretilmesinde yararlanmaktadır. Matbaacılıkta ise 19. yüzyılın sonlarına kadar basımı yapılan kitaplarda yer alan resimlerin kaliteli reprodüksiyonu için kullanılan gravür, bir baskı tekniği olarak günümüzde fotogravür ya da tifdruk baskı (rotagravür) biçiminde kullanılmaktadır.

Genel olarak gezi eserleri içine serpiştirilen gravürler kimi eserlerde ayrı bir ciltte albüm ya da taşbaskılarını albüm şeklinde yayınlamıştır.

Van Gravürleri

(Gravürler Facebook Vanlılar Resim Sayfası Grubundan Alınmıştır)

#EskiVan #Gravür #GravürSanatı

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Nihat Işık (Vanlı Nihat Hoca) (@nihat_isik_)'in paylaştığı bir gönderi

Gerçek ismi Nihat Işık’tır.

1972 Van doğumludur.

İlk, orta ve lise öğrenimini Van’da tamamlamıştır.

Hacettepe Sosyal Hizmetler mezunu olup Van’da köy öğretmeni olarak memuriyete başlamıştır.

Öğretmenliğe Kayseri Komando Birliğindeki Sağlık Asteğmenlik görevi ile ara vermiştir.

Askerlik dönüşü Van Aile ve Sosyal Hizmetler il Müdürlüğüne geçiş yapmış ve bu kurumda Sosyal Hizmet Uzmanı olarak çeşitli birimlerde çalışmıştır.

Çocuk Evleri Müdürlüğü görevini yürütürken sosyal medya ile tanışan Vanlı Nihat Hoca, “Vıle sen deli misin?” diyenlere aldırış etmeden, Müdürlük görevinden istifa ederek Van sevgisini tescillemiştir.

Çalıştığı kurumda hem Sosyal Hizmet Uzmanı olarak görev yapmaya hem de sosyal medya aracılığı ile gönüllü olarak Van’ı tanıtmaya başlamıştır.

Yaptığı Van tanıtım ve güncel haberlerle bir anda on binlerce kişi tarafından fark edilen Vanlı Nihat Hoca özellikle gurbetteki Vanlılar veya yolu bir şekilde Van ile kesişmiş kişiler tarafından takip edilmeye başlanmıştır.

2017 yılında da ‘Van’ın Enleri’ yarışmasında ‘Yılın En İyi Çıkış Yapan İsmi’ olarak seçilmiştir.

‘Sosyal Medya Fenomenliği’ süresince çeşitli gazete ve dergilere haber olmuş,

Ulusal ve yerel bir çok Tv ve Radyo programına konuk olmuş,

Çeşitli seminer ve çalıştaylara katılmış

Hatta en son akademik bir çalışmaya konu olmuştur.

Evli, mutlu ve göbekli olan Vanlı Nihat Hoca’nın bir kızı, iki de oğlu vardır.

Anlaşıldığı üzere Hocalığı ‘üfürükçülüğünden’ değil öğretmenliğinden gelmektedir.

İyi düzeyde İngilizce bilmese de Vanlıca’yı çok iyi konuşmaktadır.

Her Vanlı gibi cümleye ‘valla’ ile başlayıp asla soru eki kullanmamaktadır.

Günde en az bir kez ‘Van Çoğ Ğoştur Ama Sahibi Yoğtur’ muhabbetine maruz kalmaktadır.

İflah olmaz bir Vansporludur.

Tuzlu Balık ve Ayranaşı yedikten sora iki semaver çay bitirmek ve kar tatilini İlin Valisiniden önce haber vermek gibi bir çok rekora imza atmıştır.

Mutluluğun sırrının, Van Otlu Peynirine katılan; Çünk, Mendi, Sirmo, Heliz ve Siyabo gibi dağ otlarında saklı olduğunu düşünüyor.

Hayatın anlamını Van’da bulduğu için Van Kedisi gibi başka bir ilde yaşayamıyor.

Her Vanlı gibi Van Gölü Canavarını görmese de varlığına inanıyor.

Şehrin delilerini akıllılarından fazla sevmektedir.

'Başım Üstüne' dediği işi unutmaktadır.

Genelde memleket,

Özelde ise ‘İyi ki Vanlıyım keşke daha çok Vanlı olsam’ diyecek kadar da fanatik bir Van sevdalısıdır.

Son olarak;

‘Şu fani dünyadan göçüp gittiğimde; beni Van Gölü’nün sodalı sularında yıkayıp,

Cumhuriyet Caddesi’nde son bir tur attırın.

Seyir Tepesi manzaralı bir yere defnedip mezarıma Uşkun tohumları serpin.

Mezar taşıma da ‘Otlu Peynire Doyamadan Gitti!’ yazın diye de vasiyet etmektedir.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

İnsan İnsana (@insan.insana_)'in paylaştığı bir gönderi

İletişim, elektronik teknolojilerin artmasıyla organik bağlamından uzaklaşarak sanal bir form kazanmıştır. Ortaya çıkan sanal haberleşme, yeni bir iletişim biçimi olmasının yanında halk sanatıyla bağlantılı kültür çıktılarının üretim, aktarım ve dönüşüm mekanizmalarını da dijitalleştirmiştir. Bunun sonucunda beliren dijital uzamlar, söz konusu ortamda güç kazanan fenomenleri (sosyal etkileyiciler) doğurmuştur.

Sosyal medya uygulamalarıyla birlikte toplumsal figürlere dönüşen fenomenler ve bu olguyla stilize olan etkileşim bağlamları halkbilim araştırmalarının odaklandığı problem alanlarından biri haline gelmiştir.

Çalışmada, iletişim teknolojilerinde yaşanan dijitalleşmenin bir sonucu olarak ortaya çıkan yeni folklor dinamikleri farklı bir açıdan ele alınmaktadır.

Bu kapsamda dijital uzamlarda şekillenen ve kültürü; dönüştürme, yayma ve değiştirme fonksiyonlarıyla dikkat çeken fenomenlik olgusu irdelenmektedir. Bunun yanında çevrimiçi platformlarda “sosyal etkileyiciler” olarak konumlanan fenomenlerin folklor üretim ve yayılım süreçlerindeki rolleri tartışılmaktadır.

Bu bağlamda, takipçileri ağırlıklı olarak Van bağlantılı kullanıcılardan oluşan “Vanlı Nihat Hoca” Instagram sayfası analiz edilmiştir.

Söz konusu sayfada paylaşılan içerikler ve içeriklere yapılan yorumlar araştırma çerçevesinde incelenmiş; sayfanın sahibi Nihat Işık ile birebir görüşmeler gerçekleştirilmiştir.

Elde edilen sonuçlar, sosyal medya fenomenliğinin, folklorun aktarılma ve yayılma süreçlerindeki rolü bağlamındaki değerlendirmelerle paylaşılmıştır.

MAKALENİN TAMAMI İÇİN TIKLAYINIZ

Evli, Mutlu ve Göbekli

#vanlınihathoca #vanlı #vanlıfenomen

Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi (YYÜ) Turizm Fakültesi tarafından Turizm Şenliği kapsamında düzenlenen "Van’ı En İyi Ben Tanıtırım" ödüllü yarışmasında birincilik ödülüne layık görülen film belli oldu.

Van’ın tarihi, kültürel ve doğal güzelliklerini en etkili şekilde anlatan katılımcılar, jüri tarafından değerlendirilerek sonuçlar açıklandı.

Van’ın turizm potansiyelini ön plana çıkarmayı amaçlayan bu etkinlikte birincilik ödülüne Fotoğraf Sanatçısı ve Videografiker Mehmet Kılınç'ın hazırlamış olduğu içerik layık görüldü.

İşte Van'ı En İyi Tanıtan Film

#van #vantanıtım #vanbelgesel

BBC Arşivindeki Van Görüntüleri

BBC Arşivindeki, İngiltere'den Nepal'e kamyonla yolculuk yapan belgeselcilerin kamerasından 1977 tarihli Van görüntüleri…

1920'den Günümüze Van Milletvekilleri

Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin kurulduğundan günümüze, Van Milletvekillerini sizler için albümleştirdik...

VANDAN SEÇİLEN SENATÖR VE MİLLETVEKİLLERİ

Van Senatörleri
Ahmet Faruk Işık YTP-(Bağımsız) (15.10.1961-07.06.1964)
Ferit Melen CHP-GP-CGP (07.06.1964-14.10.1979)
Fevzi Kartal AP (14.10.1979-12.09.1980)

T.C. 1961 Kurucu Meclis Üyeleri
Ferit Melen Van

T.C. 1980 Temsilciler Meclisi
Avni Müftüoğlu Emniyet Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanı

1920 yılından günümüze Van'ın eski milletvekilleri...

1920 1.Dönem

Emir Girdivan (Meclis’e gelmediği için istifa etti sayıldı)

Şeyh Mahsun Efendi (Meslis’e gelmediğinden istifa etti sayıldı)

Hakkı Ungan

Haydar Bey

Kamil Efendi

Tevfik Dimeroğlu

Hasan Sıddık Bey

1923 2.Dönem

Hakkı Ungan (Chp)

İbrahim  Arvas (Chp )

Münip Boya (Chp)

1927 3.Dönem

Hakkı Ungan (Chp)

Münip Boya (Chp)

1931 4.Dönem

Hakkı Ungan (chp)

Münip Boya (chp)

1934 5.Dönem

Hakkı Ungan (Chp)

Münip Boya(Chp)

İbrahim Arvas (Chp)

1939 6.Dönem

Hakkı Ungan (Chp)

Münip Boya(Chp)

İbrahim Arvas (Chp)

1943 7.Dönem

Hakkı Ungan (Chp)

Münip Boya(Chp)

İbrahim Arvas (Chp)

Yusuf Nihat Berker(Chp)

1946 8.Dönem

İbrahim Arvas(Chp)

Muzaffer Koçak(Chp)

Rüştü Oktar(Chp)

1950 9.Dönem

Ferit Melen(Chp)

İzzet Akın(Chp)

Kazım Fikri Özalp(Chp)

1954 10.Dönem

Müslih Görentaş (Demokrat Parti)

Hilmi Durmaz(Demokrat Parti)

Hamit Kartal(Demokrat Parti)

Kemal Yörükoğlu (Demokrat Parti)

1957 11.Dönem

Ferit Melen (Chp)

Abdulvahap Altınkaynak(Chp)

Abdulhakim Arvas(Chp)

Tevfik Doğuışıker(Chp)

Mehmet Sait Erdinç (Chp)

1961 12.Dönem

İhsan Bedirhanoğlu (Yeni Parti)

Müslih Görentaş (Yeni Parti)

Şükrü Kösereisoğlu (Yen Parti)

1965 13.Dönem

Kınyas Kartal (Adalet Partisi)

Mehmet Emin Erdiç(Chp)

Mehmet Salih Yıldız(Chp)

Müslih Görentaş (Yeni Parti)

1969 14.Dönem

Fuat Türkoğlu (Adalet Partisi)

Kınyas Kartal (Adalet Partisi)

Mehmet Emin Erdinç (Bağımsız)

Mahmet Salih Yıldız (Güven Partisi)

1973- 15.Dönem

Kınyas Kartal (Adalet Partisi)

İbsan Bedirhanoğlu(Cumhuriyetçi Güven Partisi)

Mehmet Salih Yıldız (Cumhuriyetçi Güven Partisi)

Muslih Görentaş (Milli Selamet Partisi)

1977 16.Dönem

Kınyas Kartal (Adalet Partisi)

İhsan Bedirhanoğlu(Cumhuriyetçi Güven Partisi)

Mehmet Salih Yıldız (Cumhuriyetçi Güven Partisi)

Muslih Görentaş (Milli Selamet Partisi)

1983- 17.Dönem

Hüseyin Aydın Arvasi (Anavatan Partisi)

Mirza Kurşunluoğlu (Anavatan Partisi)

Ferit Melen (Milliyetçi Demokrasi Partisi)

Fevzi Necdet Erdinç  (Milliyetçi Demokrasi Partisi)

1987 18.Dönem

Hüseyin Aydın Arvasi (Anavatan Partisi)

İhsan Bedirhanoğlu(Anavatan Partisi)

Müslih Görentaş (Anavatan Partisi)

Reşit Çelik(Anavatan Partisi)

Selahattin Mumcuoğlu (Anavatan Partisi)

1991 19.Dönem

Şerif Bedirhanoğlu (Anavatan Partisi)

Fettullah Erbaş (Refah Partisi)

Mustafa Kaçmaz (Doğru Yol)

Nadir Kartal (Doğru Yol)

Remzi Kartal (Doğru  Yol)

1995 20.Dönem

Malik Ejder Arvas (Refah Partisi)

Fetullah Erbaş(Refah Partisi)

Şaban Şevli(Refah Partisi)

Mustafa Bayram (Doğru Yol)

Şerif Bedirhanoğlu (Doğru Yol)

Mahmut Yılbaş (Doğru Yol)

1999 21.Dönem

Kamuran İnan (Anavatan )

Fetullah Gültepe (Doğru Yol)

Hüseyin Çelik(Doğru Yol)

Fetullah Erbaş (Fazilet Partisi)

Malik Ejder Arvas (Fazilet Partisi)

Mustafa Bayram (Fazilet Partisi)

Ayhan Çevik (Miliyetçi Hareket Partisi)

2002 22.Dönem

Malik Ejder Arvas (Adalet ve Kalkınma Partisi)

Hacı Biner(Adalet ve Kalkınma Partisi)

Hüseyin Çelik(Adalet ve Kalkınma Partisi)

Yekta Haydaroğlu(Adalet ve Kalkınma Partisi)

Cüneyt Karabıyık(Adalet ve Kalkınma Partisi)

Halil Kaya(Adalet ve Kalkınma Partisi)

Mehmet Kartal (Cumhuriyet Halk Partisi)

2007 23.Dönem

Kerem Altun  (AKP)

Hüseyin Çelik(AKP)

İkram Dinçer(AKP)

Fatma Kurtalan(BDP)

Gülşen Orhan(AKP)

Kayahan Türkmenoğlu(AKP)

Özdal Üçer (BDP)

2011 24.Dönem

Burhan Kayatürk (AKP)

Fatih Çiftçi (AKP)

Mustafa Bilici (AKP)

Gülşen Orhan (AKP)

Kemal Aktaş (Bağımsız)

Aysel Tuğluk (Bağımsız)

Özdal Üçer(Bağımsız)

Nazmi Gür (Bağımsız)

2015 25. Dönem

Burhan Kayatürk (AKP)

Adem Özcaner(Geveri?) (HDP)

Figen Yüksekdağ(HDP)

Lezgin Botan(HDP)

Remzi Özgökçe(HDP)

Selami Özyaşar(HDP)

Tuğba Hezer Öztürk(HDP)

Yurdusev Özsökmenler(HDP)

2018 26.Dönem

Beşir Atalay (AKP)

Burhan Kayatürk (AKP)

Nadir Yıldırım (HDP)

Figen Yüksekdağ(HDP)

Lezgin Botan(HDP)

Adem Gevri(HDP)

Bedia  Özgekçe Ertan(HDP)

Tuğba Hezer Öztürk(HDP)

2018 27.Dönem

Osman Nuri Gülaçar (AKP)

Abdulahat Arvas(AKP)

İrfan Kartal(AKP)

Sezai Temelli (HDP)

Bedia Özgökçe Ertan(HDP)

Murat Sarısaç(HDP)

Muezzez Orhan(HDP)

Tayip Temel(HDP)

Van'ın Yerli ve Eski Aileleri (2)

Van'ın kent hafızasında önemli yeri olan eski ve yerli ailelerini sizler için albümleştirmeye devam ediyoruz.

Çalışmamıza katkı sunmak için yapacağımız ikinci albüm için elinizdeki eski aile fotoğraflarınızı bize ulaştırabilirsiniz.

Müzik: Cahit Engin

Fotoğraflar: Facebook Vanlılar Fotoğraf Sayfası Grubundan Alınmıştır.

Van'ın Yerli Aileleri /1 Albümü İçin TIKLAYINIZ

Sitemizdeki Diğer İçerikler İçin Tıklayınız

90'larda Van Şehir Gezisi Eski Van'ı merak edenler ve özleyenler için Eski Van Türküleri eşliğinde;

Havaalanı, Edremit Yolu, Maraş Caddesi, Cumhuriyet Caddesi ve İskele Caddesi gezisi.

Mimar Murat Buğday'ın misafiri olarak Van'a gelen İnşaat Mühendisi aynı zamda en eski gezginlerden olan Necip Köni arşivinden alınmıştır...

Van'ın Yerli ve Eski Aileleri

Van'ın kent hafızasında önemli yeri olan eski ve yerli ailelerini,

Facebook sosyal medya platformundaki 'Vanlılar Fotoğraf Sayfası' paylaşımlarından seçtiğimiz fotoğraflarla

sizler için albümleştirdik...

Çalışmamıza katkı sunmak için yapacağımız ikinci albüm için elinizdeki eski aile fotoğraflarınızı bize ulaştırabilirsiniz.

BAKİ EBEPERİ VE AİLESİ

Tahsin Tuna ve Atmaca Ailesi

Fuat Yarımbatman ve Ailesi

Burhan Cemal Sonbahar ve Ailesi

Orhan Alpetin ve Ailesi

Şefik Saydan ve Ailesi

Sultan Erkan ve Ailesi

Hıdır Deniz ve Ailesi

Hasan Cemil Şensever ve Ailesi

Nezir Baş ve Ailesi

Bilal Türkmenğlu ve Ailesi

Remzi Leventoğlu ve Ailesi

Tuncer Çıtak ve Ailesi

Naif Sargın ve Ailesi

İbrahim Yeniyurt ve Ailesi

Reşit Arvas ve Ailesi

Taşdemir Ailesi

Binici Ailesi

İdris Baskın ve Ailesi

Mustafa Cantürk ve Ailesi

Ahmet Durak ve Ailesi

Şahin Akçap ve Ailesi

Yaşar Budak ve Ailesi

Aşuroğlu Ailesi

Doğan Koyuncuoğlu ve Ailesi

Alli Ailesi

Yaşar Ailesi

Dikici Ailesi

Yusuf Karacehennem ve Ailesi

Mazhan Eskitaşçıoğlu ve Ailesi

Alan Ailesi

Kebapçı Mahmut Çakmakçı ve Ailesi

Kayaçelebi Ailesi

Akan Ailesi

Uyguner Ailesi

Halil Pilge ve Ailesi

Boysan Ailesi

Yusuf Çermik ve Ailesi

Kalelioğlu Ailesi

Salih Üçdal ve Ailesi

Abdulkadir Edremit ve Ailesi

Mahmut Faydalı ve Ailesi

Polatoğlu Ailesi

Giritlioğlu Ailesi

Kaptaner Ailesi

Fikri Göngörer ve Ailesi

Bulca Ailesi

Özok Ailesi

Umman Ailesi

Vanlı İş Kadınları

Turizmden-Kozmetiğe, Eğitimden-İşletmeciliğe...

Azmi ve başarıları ile alanında örnek olmuş bazı Vanlı İş Kadınları

Suna Dumankaya Kimdir? (Bitki Bilimi ve Güzellik Uzmanı)

Kozmetik dalında doğal malzemeler kullanarak birçok ülkeden uzmanlık belgesi almaya hak kazandı ve yılların getirdiği tecrübeye bu bilgilerini de katarak birçok mucizevî formülü ortaya çıkardı.

Yarattığı kendi ismini taşıyan " SD" markasıyla, katıldığı televizyon programları ve kitaplarıyla bu formüllerini paylaşmaya devam etmektedir. Peki, Suna Dumankaya kimdir? Suna Dumankaya kaç yaşında? Suna Dumankaya mesleği nedir? Suna Dumankaya hayatı ve biyografisi nedir?

Ülkemizde kozmetik sektörünün öncü isimlerinden olan bitki bilimi ve güzellik uzmanı, Suna Dumankaya 1958 Van doğumludur.

Van’da dünyaya gelen ünlü isim bu mesleğin anneannesinin kendisine aktardığı bilgiler neticesinde oluştuğunu belirten Dumankaya, eski dönemde anneannesi Fatma Öktem’in ilaçların olmadığı zamanda doğal otlarla, yağlarla ve özlerle insanlara şifa bulmak için uğraşan bir insan olduğunu belirtmiştir. Fatma Öktem Türkiye’nin ilk kadın lokman hekimi’dir.

Kitapları;

Meslek Sırlarım

Mucize Formüller

Doğal Sağlık Ve Güzellik

#vanlı #işkadınları #işinsanları

İrem Bayram Kimdir? (Best Van Tur Turizm ve Seyahat CEO’su)

1990 yılında Van’da doğdu.

Lise eğitimini Van’da tamamladı.

2013 yılında, İstanbul Bahçeşehir Üniversitesinde işletme bölümünden derece ile mezun oldu. 

2016 yılında başlamış olduğu Bahçeşehir Üniversitesi Uluslararası İlişkiler ve Küresel Siyaset yüksek lisans eğitimini tamamladı.

İngilizce ve Kürtçe dillerinin yanında başlangıç seviyesinde Arapça konuşabilmekte.

2013 yılında,  aile şirketlerinden olan, kara yolu yolcu taşımacılığı yapan, Best Van Turizm’in yurt dışı operasyonlarında 1 yıla yakın finans departman yöneticiliği yaptı.

2014 yılında yurt dışı operasyonları genel müdürlüğü görevini üstlendi ve 2016 yılı itibari ile, yönetim kurulu üyesi olduğu, Best Van Turizm’in yurt içi ve yurt dışı operasyonlarının genel müdürlüğü görevini sürdürmekte.

2015 Mayıs ayında yönetim kurulu üyesi olarak seçildiği TOFED’in (Türkiye Otobüsçüler Federasyonu ),  2015 Ekim ayında gerçekleştirilen olağanüstü genel kurulu ile  genel başkan yardımcısı seçildi. 

2017 yılından bu yana KAGİDER (Kadın Girişimciler  Derneği) asil üyeliğini sürdürmekte.

Sosyal sorumluluk projelerini hayatının tüm evrelerinde çok önemsedi ve Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı ile toplumsal değerlere katkıda bulundu.

Emel Elik Bezaroğlu Kimdir?

(Elite World Hotels Satış Pazarlamadan Sorumlu Yönetim Kurulu Üyesi)

Emel Elik 1979 Van doğumlu olup Van’ın tanınmış turizmcilerinden Elit World Oteller Sahibi Çoşkun Elik (Elit Otel Sahibi)’in kız kardeşi.

Elite World Hoteller zincirinin genç ve başarılı yöneticisi Emel hanım ilkokul, orta, lise ve üniversite öğrenimini Van’da gördü.

Asıl mesleği Gıda Mühendisliği. Ama o Van YYÜ Gıda Mühendisliği mezunu emel hanım baba mesleğini seçti.

"Ekonomide Kadın Eli" ana temasıyla 28 Nisan’da yapılan Kadın Girişimciliğine Destek Zirve'sinde Emel Elik Bezaroğlu " TURİZM " kategorisinde ödüllendirildi.

Merve Eskitaşçıoğlu Kimdir? (İşletmeci)

1980 yılında Paris'te doğmayı beklerken ailesinin çok sevdiği Doğu’nun Paris'i Van'da doğmak üzere yola çıkan çok tatlı bir anne babanın kızı.

Annesi Eczacı Mine Yörükoğlu Eskitaşçıoğlu, Babası Avukat Mahmut Eskitaşçıoğlu.

Eskitaşçıoğlu kendini şöyle anlatıyor.

‘Van’ı çok seven bu iki güzel insan o dönem babamın işi nedeniyle Fransa’da olmalarına karşın çocuklarının da bu güzel ilin bir parçası olmasını istedikleri ve Dedem rahmetli İzzettin Yörükoğlu’nun da isteği üzerine tekrar Van’a dönerler. Van’daki kısa süreli kalışımız sonrasında sırasıyla Ankara ve İstanbul’da yaşadık. İki kardeşiz, ağbim Mehmet ile aramızda bir yaş bulunuyor. Eğitimimi Nişantaşı Işık Lisesi'nin ardından University of Salford, Manchester'da Isletme eğitimimi tamamladım. Akabinde ise Koç Üniversitesi MBA programını bitirdim. Sırasıyla Philip MorrisSA veYapı Kredi Bankası’nda İnsan Kaynakları Yönetimleri’nde görev aldım’

Kurumsal sektörde 10 yılı dolduran Eskitaşçıoğlu, gittiği pastacılık eğitimiyle ‘Neden buradayım’ sorusunu sordu ve hayatını değiştirme kararı verdi:

‘Vanlı iş kadını Kariyerini bırakıp hayallerinin peşinden koştu’

Beyaz yakalı çalışanlar arasında konuşulan alternatif yaşam ve çalışma senaryoları vardır. Bunların arasında popüler olanlardan biri büyük şehri terk edip bir sahil kasabasına yerleşmek ise bir diğeri de çalıştığı iş yerinden ayrılıp kendi kafesini açmaktır.

Merve Eskitaşçıoğlu, Kurumsal şirketlerde İnsan Kaynakları alanında 10 yılı aşkın bir süre boyunca çalıştıktan sonra Ocak 2015 itibari ile bu yeni yolu seçip Color Full Bakery adlı kendi işletmesini kurdu. Aynı zamanda Van Dostluk Grubu üyesi.

Özge Burak Değer Kimdir? (Eğitimci ve iş Kadını)

1983 yılında Van’da doğdu.

İlk Orta ve Lise öğrenimini Van’da tamamladı.

Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’nden mezun olup, yine aynı üniversitede Tezsiz Yüksek Lisansını yaptı.

Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi’nde ise Türkiye Cumhuriyet Tarihi dalında Tezli Yüksek Lisansını tamamladı.

Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi’nin Doğu Anadolu Bölge Müdürlüğü görevini sürdürmekte olup, aktif bir Eğitimci ve İş Kadını olarak aynı zamanda Van Sanayici ve İş Kadınları Derneğinin Kurucu Başkanlığını ve Türkiye Odalar Birliği VAN TSO Kadın Girişimciler Kurulu İcra Komitesi Başkan Yardımcılığı görevlerinde bulundu.

Semra Odabaşı (Eğitimci ve İş Kadını)

1959 yılında Van’da doğdu.

İlk ve ortaöğrenimini Van’da tamamladı. Anadolu Üniversitesi’nde İktisat

Bölümü ön lisans ve Medya ve İletişim lisans bölümlerini; Van Eğitim

Enstitüsü’nde Türkçe Öğretmenliği Bölümü’nü tamamladı.

Uzun yıllar Türkçe ve sınıf öğretmenliği yapan Odabaşı, TRT’de spikerlik yaptı; Eğitim,

Kültür ve Çocuk programları hazırladı ve sundu.

2000 yılında YYÜ’de Radyo ve Televizyon Bölümü’nde ders vermeye başladı. Kendi kurduğu kültür merkezinde çocuklar için bale, piyano ve İngilizce dersleri sundu.

Van’da yabancı dil kursu ve kolej kurarak birçok öğrenciye burslu eğitim verdi.

Kurduğu dernek ile AB projeleri yürüttü. Van kültürü ile ilgili belgeseller hazırladı.

VANTSO Kadın Girişimciler Kurulu Başkanı olarak görev aldı. Dezavantajlı

kadınlar için eğitimler verip atölyeler kurdu. Ulusl ararası sempozyumlarda

çocuk ve medya üzerine bildiriler yayınladı. Odabaşı iki çocuk annesidir.

Hatice Şule Gökırmak (İş Kadını)

01.06.1969 yılında Van’da doğdu.

Babası Karayollarından emekli, annesi ev hanımıdır. Van’da Türbesi bulunan Van evliyasından olan Sofu Baba’nın üçüncü kuşak torunudur.

İlkokula Van’da başlayıp babasının memuriyet görevinden dolayı Ankara ve İstanbul’da ve akabinde orta öğretimini de İstanbul’da tamamladıktan sonra İstanbul İnşaat Teknik Yapı Meslek Lisesini bitirdi.

Okan Üniversitesi’nde İnsan Kaynakları Bölümü’nde okurken eğitim hayatına ara verip 1988 yıllında Botek A.Ş’de Designer olarak kariyer hayatına başladı.

Edirne-Kınalı Otoyolu projesi Adana-Pozantı Otoyolu Projesi,Bursa-Orhangazi Otoyolu projesi çizimleri ve halkla ilişkileri pozisyonunda görev aldı.

Botek AŞ.FCIC (Federation of Consultants from Islamic Countries) üyesi firmanın ve aynı zamanda federasyonun tüm organizasyon ve sekretarya işlerini yürüttü.

10 yıllık çalışmasından sonra 1998 yılında yurt içinde ve yurt dışında enerji, yol,inşaat ve altyapı projeleri yürüten Makyol A.Ş de Üst Yönetim Kurulu Danışmanı olarak 14 yıl çalıştı.

Aynı yıl evlenerek ikiz kızlarını dünyaya getirdi. Akabinde kendi girişimiyle kurduğu Akaydın İnş. san ve Tic Ltd Şti de genel koordinatör olarak rol aldı.

Van’daki pek çok kamu ve sivil toplum örgütünü koordine ederek ve projenin genel koordinatörü olarak Dünya’nın en kalabalık kahvaltı sofrasını dünya rekoru kırmasında büyük pay sahibi oldu.

Hatice Şule Gökırmak sosyal yönü çok kuvvetli olan kişiliği dolayısıyla aktif olarak yer aldığı STK'lar arasında;

Van Vakfı,

Van Turizm Derneği

Van Dernekleri Federasyonu,

Van Platformu Yönetim Kurlu Üyeliği,

Anadolu Yakası Kızılay Kadın Kolları Yönetim kurulu Üyeliği,

Değer Otizm Derneği Kurucu üye ve Başkanı

Kimsesiz Çocuklar Derneği,

İstanbul Kültür ve Sanat Eğitimi,

Hayata Bağış Derneği Üyeliği,

Beşiktaş Spor Klubü Kongre Üyeliği,

Eksi 36 Derneği Kurucu Üyeliği,

Van Sanayici ve İş Kadınları Derneği Kurucu Üyeliği,

TUROYD kurucu ve Yönetim kurulu üyesi,

Skal Marmara Genel Sekreterliği

Evrim Rızvanoğlu (İş Kadını)

1980 yılında Van’da doğdu.

Eğitimini California State Üniversitesi ve Florida International Üniversitesi’nde tamamladı. Amerika’daki çalışma hayatının ardından, Türkiye’de yurtiçi ve yurtdışında faaliyet gösteren aile şirketinde 3. kuşak olarak aktif yöneticilik yapmakta olup Van Dostluk Grubu Üyesidir.

Doğu Anadolu Bölgesi’nde gerçekleştirdiği sosyal sorumluluk projelerine ek olarak, kadın istihdamını arttırmak amacı ile kurulan sosyal ticari projelerde girişimci oldu ve kadınların çalışma hayatındaki girişimlerini destekledi.

İyi düzeyde İngilizce ve orta düzeyde İspanyolca bilmektedir

Şehirlerde gerçeklik payı olmayıp dilden dile dolaşan ancak insanların gerçek olmuş gibi anlattığı ilginç şehir efsaneleri vardır. İşte Van’ın Şehir Efsaneleri.

Ekmeğin Parasını Ver Yeter

Vanlı’nın biri çorbacıya gidip az çorba siparişi verir. İçtiği az çorbaya garson ekmek yetiştiremez. Çıkışta içtiği çorbanın fiyatını sorar ve kasadaki esnaf o efsane cevabı verir;

- Çorba bizden olsun sen yediğin ekmeğin parasını ver yeter!

Kamyon Sizin Deli Kardeşimiz Benim

İnsanlardan para toplayan ve topladığı parayı her akşam eve götüren Van’ın sevilen bir delisinin ağabeyleri mal paylaşımı yapıyormuş. Mirasçılardan biri kendisine teklif edilen kamyonu kabul etmeyip tercihini, her akşam yüklü bir hasılatla eve gelen deli kardeşinden yana kullanıp o efsane teklifte bulunmuş.

- Kamyon sizin deli kardeşimiz benim!

Van Kalesine Açılan Gizli Tüneller

Her şehirde olduğu gibi Van’da da gizli tünel efsaneleri geçmişten günümüzü dilden dile dolaşır. Bunların en bilineni, Eski Van Şehrinin kurulu olduğu Van Kalesine çıkan gizli tünellerdir. Eğer ki kale kuşatılırsa, insanların kuşatmadan kurtulmak için Erek Dağı, Kalecik Tepesi ve Toprak Kaleden Van Kelesine gizli tünel çıkışları yapılmıştır. Hatta Toprak Kaleden Van Kalesine olan gizli tünelde 1052 merdivenli olup bir öküz arabasının da geçeceği genişlikteymiş

Dadaş Efsanesi

Van efsanelerinden bahsederken Van’ın Efsane Müdürü Servet Aydın’dan, namı diğer Dadaş’tan bahsetmeden geçemeyiz.

Van’ın en köklü okullarından olan Van Atatürk Lisesinde uzun süre idarecilik yapmış ve disiplini ile efsaneleşmiş Dadaş’ın çekmecesinde boy boy sopalar varmış. Dayak atacağı öğrencisine sopa seçme özgürlüğü tanıyacak kadar ince düşünceliymiş.

Kuskunkıran Tüneline Talip Vanlı Müteahhit

Tehlikeli virajları ile bir zamanlar şoförlerin korkulu rüyası olan Kuskunkıran Geçidi için yapılan tünel ihalesine üç firma girer. Japon müteahhit; geçidin her iki tarafından başlatacağı kazıyı %2 ıskalama payı ile ortada birleştirerek geliş ve gidiş yönlü olmak üzere tek tünel yapacağını taahhüt eder. Laz müteahhit de Japon müteahhit ile aynı yöntemi kullanacağını ancak ıskalama payının %4 olacağını bunun da çok sıkıntı olmayıp en kötü ihtimalle tünelin biraz daha geniş olacağını belirtir. Vanlı müteahhit de aynı yöntemi kullanacağını ancak ıskalama payı konusunda taahhüt veremeyeceğini, geçitin iki tarafından başlatacağı kazı çalışmasını ortada tutturamazsa en kötü ihtimalle biri geliş biri gidiş olmak üzere iki ayrı tünel yapacağını belirtir.

Üç önemli ‘E’

Vanlı bir İş Adamı katıldığı TV proğramında, Van için Üç önemli ‘E’nin olduğunu söylemiş; Eğitim, Ekonomi ve Ehlak

Hz. Ali’nin Zülfikar Kılıcı

Hz. Ali  Zülfikar adlı Kılıcıyla Akköprü taşını bir vuruşta ikiye ayırmış. Van Kalesi’nin üstündeki ayak izi de Hz. Ali’ye aitmiş. O ize ayağını basıp aşağı atlamış. Hatta Evliya Çelebi Van Seyahatnamesinde;  ‘Canavarın bir de babası vardı ve Hazreti Ali, bunu kılıcı Zülfikar ile öldürmüştü. Şimdiki canavarın sesini ben de duydum ama kendisini görmek kısmet olmadı’ diye bahsetmiştir.

Abdurrahman Gazi Türbesindeki Ağacın Sırrı

Van Kalesinde bulunan Abdurrahman Gazi Türbesinde bulanan ve görüntüsü ile hamile bir kadını anımsatan ağaç aslında türbede yatan Abdurrahmam Gazi’nin kızıymış, babasının defnedildiği bu yere gelince, Allahtan bir dilekte bulunmuş. Dileğinde , keşke ben bir ağaç olsam da babamın başında O’na gölge olsam’ bu dileği gerçekleşen şeyhin kızı o dönemde hamileymiş ve o anda ağaç oluvermiş.

ÖZ VANLI EFSANELERİ

Van'ın Efsane İsimlerinden; Nazmi Saraçoğlu, Mesut Menzilcioğlu, Remzi Dede, Yunus Türkoğlu ve Ferruh Güldal tarafından Van Şivesi ile aktarılan Şehir Efsaneleri

Eski Van Çoğ Ğoşmiş

Van eskiden o kadar yeşil ve ağaçlıkmış ki, bir maymun Van dan bir ağaca atlasa teeee Tatvan a geder hiç yere inmeden daldan dala atliyarağ gidermiş.

Beşyol Kazısında Çıkan Hazine

O yeralti çarşisının temelleri kazılınca kepçeci nece kepçeyi vurup oradaki küp gırılıp sonra ğoorrr diye altınlar tökülüp kepçeci ele hemen üstüni toprağa gapatım o ağşam mütahitle beraber bi gamyonla gelıpler garanlığta bi gamyon altın gamyona doldurup gidipler zaten o inşaat bi ara durdi ya aha işte o zaman olmilşti o kepçeci de mütahitle şimdi İstanbulu en zenginlerinden oluplar.

Nerde Eski Gışlar

Vanda eskiden ele gar yağardi millet bi yere gitmağ için garın altından tünel açardi, hele rehva, düzünde ele gar yağardi ki millet telefon direklerinin tepesine, ayağıni goyup ayakkabılarıni bağlardi.

Almanlar Kampı

Pans köyünün orda Almanların kampi var Türkler içeri giremiyi onlar aslında, burada uranyum aramağa gelmişler belki de o cenevar, dedığleri onların küçük denızaltısidır.

Beton Dökülen Su Altı Kaynağı

Özalp yolunun oradaki çöplüğün oradan tren rayi için kepçeler kazarken aşağıdan bi yeraltı nehri çığıp üstüne yün le beton döküpler ancağ gapanıp eger oni batırnasadilar 50 seneye geder Van ın su ihtiyacına yeterdi.

Sihirbaz Zatı Sungur

‘İnce Model Kız Kesme’ numarası ile dünyaca ünlü sihirbaz Zatı Sungur Van’a geldiğinde bir izleyicisinin kafasını kesip Berber Nevredin’e vermiş ve demiş ki sen bu başı traş et be birazdan gelip alıram.

Taş Kapının Saklı Hazinesi

Akköprü'deki daş gapi senede bir gün açılır içi doli hazinedir bi seferinde bi çoban kapı açıldığında içeri girmiş özüni altın toplamaya kaptırmış kapı kapanmış o gün bu gün içeridedir.

Define Hikayeleri

Ermenilerin altın darphanesi Yedi Kilisenin altındaymış. Ama üzerinde sihirli bir daş kapağ varmış. Hem bileği hem nefesi guvvetli bi ğoca olmazsa hepsi arıya dönüp uçup gidermiş. Akdamar adasının da alti doli altındır. Deprem olduğunda biri adadaymiş. O diyip ki ele nece deprem oldi yer sallandı aşaği dan şıngır şıngır altın sesi geldi.

Erçek Gölü Van Gölünün Anasıdır

Erçek Gölüinin küçük olduğuna bakmayın. Aslında Erçek Göli Van Gölünün Anasıdır. Erçekten Van Gölüne de bi bağlanti var hatta Erçek Gölüne düşen bi baston Vangölünden çıkmış.Bi ara ikisini birleştırmaği düşünüpler tam kepçeyi vuruplar gölün içiden birden bele peri gibi biri çığıp diyip ki "durun vıle eğer anayla oğuli birleştirirsenız zina olur" ona sebep iki göli birleştırmağtan Vaz gecıpler.

Gökyüzüne Çekilen Şahmeranın Gocasi

Gem köyündekiler görüp. Şahmeran var ya o yılanın gocasi olacağ herhalde el büyük bir yıllanmış. Önce ağaç kütügi zannedıpler. Sonra havaya dikilmiş bağıplar ki yılan sen sele 5 men diyim 10 metre uzunluğunda. Hem de iki boynuz varmiş. Sonra gökten Bi zincir inmiş yılani gökyüzüne çekıp galdırıp.

Evine Bağlı Van Kuşu

Hani menım o gınali ev guşi vardi ya mende oni bi iranliya, eyi paraya satmıştım 2 sene sonra irandan gaçıp gelıp bağtım bizim damda durup, ama heyvan ele zayıflıyıp gemeti galmamiş, gardaş ev guşi besliyecağsan bele olmali obirleri ele mığodur.

Kapıyı Kapatın Ceyran Yapi

Dönemin Van milletvekillerinden biri seçildiği süre boyunca mecliste hiç söz almamış hiçbir konuda kürsüye çıkmamış yıllarca bulunduğu mecliste kimse onun konuştuğunu duymamış. Yıllar sonra bir gün mecliste hararetli bir tartışma varken vekiller el kaldırıp söz hakkı istedikleri sırada bizim vekilin de tarihte ilk defa el kaldırdığını gören meclis başkanı şaşkınlık içinde tokmağı kürsüye vurarak bütün meclisi susturmuş ve mikrofondan "sayın vekiller şimdi söz hakkını Van millet vekilimize veriyorum buyurun Sayın vekilim" diye söz hakkını vekilimize vermiş.
Salonda oluşan büyük bir sessizlik ve şaşkınlık içinde vekilimiz ayağa kalkarak o efsane sözü söylemiş "sayın başkanım arkadaşlara seleyın o pencereleri gapatsınlar ceryan yapi".

Helikopter Yumurutası

Eskiden vana gar yağardi ele yağardi evden eve tünelle gidilirdi.
Van merkez bele iken müküs e ele gar yağardi oranın yoli kışın 6 ay kapali olurdi bazen müküste erzağ biterdi devlet oraya helikopterle gıda yardımi gönderirdi işte bele bi zamanda müküs ün üstünde helikopter görükti ve aşaği kuli kuli çoval çuval erzağ atıldi helikopter gettığten sora müküsliler kolilerın başına goşti belediye başkanının eşliğinde kuliler çuvallar açıldı içinde patates soğan un şeker bulgur makarnalar çığti çoğ sevındıler tabii o sırada havadan atarken serpilmiş bele pembe yuvarlağ bir madde gördiler annamadilar bu nedır şaş galdilar herkes birbirine ve o maddeye bağıp "vıle bu nedır?" diye sordilar ordaki heç biri bilemedi o nedır dediler ki buni bilse bilse buranın en yaşlisi olan hecı" berke can" emmi bilir. Götürdiker ona Berke Can emmi o maddeyi aldi eline sağa çevirdi sola çevirdi biraz mıncığladı ama ne olduğuni annamadi sora bu maddeyi nereden bulduz yetımler dedi onlarda helikopterden düştüğüni annattilat Ve Berke Can emmi tarihe geçecağ bu sözi seledi "Bu olsa olsa o helikopterin yumurtasidır"

Aslında helikopterden yere düşen o sırada pilotun yemağ için elıne aldıği portakaldi tabi portakal sadece kış mevsiminde çığtığından ve portakal sezoni boyunca müküsün de yollari gapali olduğundan ve yollar temmuzda açıldığında da piyasada portakal galmadığından onlar o güne geder heç portakal görmemişlerdi Yani Berke Can emmi nin de yapacaği pek bişey de yoğti netsın babam.

DEPREM EFSANELERİ

2011’da  Van ve Erciş’te kısa süre arayla yaşanan iki ayrı deprem sonrası dilden dile Deprem Efsaneleri dolaşır olmuş.

Daha şiddetli deprem beklentisinden-Van Gölündeki tusunamiye, hırsızlık vakalarından-tabela değişikliğine…

Üst üste yaşanan iki depremin şaşkınlığından olsa gerek anlatılan her şeye inanılıp dilden dile efsaneleşmiş.

En sonunda bu efsaneler öyle bir hal almış ki  “Van’ı artçılar yıkmadı ama Zırtçılar yıkacak” denmiş...

İşte Birbirinden İlginç Deprem Efsaneleri;

Bir Tır Ceset Torbası Gelmiş

En yaygın Deprem Efsanesine göre Van’a bir tır dolusu ceset torbası gelmiş. Çünkü Van’da öyle büyük bir deprem olacakmış ki, taş üstünde taş kalmayacakmış. Bu deprem sonrası ne çadır ne battaniye, tek ihtiyaç ceset torbası olacakmış.

Van Gölünde Tsunami Olmuş

Deprem gecesi tsunami olup Van Gölü taşmış. Bir rivayetlere göre  Gölün altı delinmiş. Bu nedenle de yüzeye doğru hava çıkıyormuş. Bir rivayete göre de Gölün ortasından gökyüzüne alev fışkırıyormuş.

Gölün Altından Gelen Patlama Sesi

Van’daki depremi, Van Gölünün altında yapılan nükleer çalışmalarına bağlayanlar bile olmuş. Öyle ki bazı vatandaşlar yaşanan depreme, yer altındaki bu patlamaların neden olduğunu ve bu nedenle fayları yerinden oynadığı tezini savunmuş.

Evinin Soyan Adamlara Yardım Eden Depremzede

Depremi fırsat bilip çevre illerden hırsızlığa gelenler efsane olmasa da, evini kamyona yükleyen hırsızlara yardım eden depremzade tam bir efsane…

Rivayete göre deprem sonrası çadırda kalan vatandaş merak edip evine uğrar. Bir de ne görsün, hırsızlar evinin eşyasını bir kamyona yüklüyor. Durumu çaktırmamak için kolları sıvayarak, eşyaların kamyona yüklenmesi için hırsızlara yardım eder. Eşyalar bittikten sonra da polise şikayete gider.

Belediye Anons Yapmış

Veysi Kurt’un deprem tahminlerinin yanı sıra bir sonrası gün olacak büyük deprem için belediye anons yaparak uyarmış.(Bu anonsu, işlerini rahat görsün diye hırsızların yaptırdığını söyleyenler de var)

Ne Zaman Elime Çift Okey Gelse

Yalan-doğru, sosyal medyada en çok dolaşan deprem efsanelerinden biri Erciş'te kahvehane enkazından çıkartılan genç  Akutçulara; ‘Abi ne zaman elime çift okey gelse başıma bir iş geliyor!’ demiş.

Tabelayı Değiştiren Patnoslular

Van depreminde gelen yardımlardan faydalanmak için Patnoslular, Erciş tabelasını özlerine doğru çevirmişler.

YAZILI EFSANELERİMİZ

En Efsane Şehir Efsanesi Vangölü Canavarı

Tarihi Osmanlı kaynaklarına dayanan Van Gölü Canavarı Efsanesi ilk olarak Sultan İkinci Abdülhamid Han devrinde İstanbul’da yayınlanan Saadet gazetesinin 1889 yılı Nisan ayı sonlarında çıkan 1322 numaralı nüshasındaki habere konu olur. Van Gölü’nün Ahlat sahillerinden geçerken abdest almak için göl kenarına inen bir yolcu gördüğü Canavarı en detaylı şekilde tarif eder. Uzun bir süreden sonra Canavar bu kez 1990’lı yıllardan sonra kendini gösterir. Bu defa Canavarı gören dönemin Vali Yardımcısı Bestami Bey’dir. Canavarın nasıl olduğunu (15 metre boyunda, sırtında sivri çıkıntıları olan…vb)  detaylı bir şekilde anlatır. Bu anlattıklarını , daha önceden canavarı gördüğünü söyleyen yöre halkı da destekler. Bu defa iş ciddiye biner ve Van Gölü Canavarı Arama Timi kurulup, gözlüm kuleleri oluşturulur. Hatta bölgeye dışarıdan Araştırma Ekibi getirttirilir. Bir anda Van’da doğan bu efsane tüm dünyaya yayılır.  Öyle ki yerli ve yabancı binlerce kişi Canavarı görmek için Van’a akın etmeye başlamış. Bunun üzerine heykeli dikilip parklara adı verilmiş öyle ki adına film bile çekilmiş.

Ah Tamara! Efsanesi

Vakti zamanında bu adada yaşayan Ermeni baş keşişin, güzelliği dillere destan Tamar adında bir kızı vardır. Adanın çevresindeki köylerde çobanlık yapan bir genç bu kıza âşık olur. Genç çoban Tamar'la buluşmak için her gece adaya yüzer. Tamar ise her gece, karanlıkta yerini belli etmek için onu bir fenerle bekler.

Bundan haberdar olan kızın babası, fırtınalı bir gecede elinde fenerle adanın kıyısına iner ve sürekli yer değiştirerek gencin boşuna yüzüp, gücünü yitirmesine sebep olur.

Yüzmekten gücünü yitirip, yorulan genç çoban boğulur ve boğulmadan önce son nefesiyle "Ah Tamar!" diye haykırır. Bunu duyan kız da hemen ardından kendini gölün sularına bırakır. O günden sonra ada Ah Tamar! ismi ile anılmaya başlanır.

Taş Kapı/Meher Kapı Efsanesi

Taşkapı olarak bilinen yapı, Van’ın 5 kilometre kuzeydoğusunda, Akköprü Mahallesi’ndedir. Kayaya oyularak iki dikey dikdörtgen çerçeve içine alınmış ve yüzeyinde Urartu çivi yazıları bulunan bir kaya nişidir.

Urartu Kralı İşpuini dönemine ait olan Taşkapı, Urartu dini ile ilgili bilgilerin bulunduğu önemli kaynaklardan biridir. Kapı üzerindeki kitabede, Urartu ülkesi içinde kutsanan tüm tanrı ve tanrıçalar, bunlara sunulan günlük kurban listeleri ve kutsal sayılan dağ, nehir ve kentler bildirilmiştir. Kitabenin bulunduğu nişin hemen ön tarafında, yatay dikdörtgen şeklinde, kayaya oyulmuş bir de kurban sunağı bulunmaktadır.

Taşkapı’ya Meher kapısı’da denmektedir. Meher, “aydınlatan” anlamına gelen bir kelimedir.  Tanrı Haldi’nin buradan bir ışık demeti içinde çıkacağına inanıldığı için bu isimle anılmıştır.

Taşkapıyla ilgili çeşitli inanışlar vardır. Bu yapının bir hazine kapısı olduğu, yılda bir kez, ancak bilinmeyen bir zamanda ve sürede açıldığı ile ilgili efsaneler anlatılır. Efsanelerden biri şöyledir:

Akköprü mahallesi’nde yaşayan Çoban Kız’ın yolu bir gün nasıl olmuşsa Taşkapı’nın bulunduğu tarafa düşmüş. Sabah erkenden hayvanlarını önüne katan Çoban Kız, Taşkapı’nın bulunduğu kayalıkların eteklerinde otlak bir alan bulmuş, hayvanlar otlağa yayılmışlar. Çoban Kız da kapının bulunduğu kayalıklara tırmanmış, kapının önüne gelmiş. Kapıyı, kapı üzerindeki yazıları, şekilleri seyre dalmış.

İnanışa göre bu kapı bir hazine kapısıdır ve yılda bir kez açılır, çok kısa süre açık kalır ve kapanırmış. Tesadüf bu ya, kapının o yılki açılma zamanı Çoban Kız’ın kapının önünde bulunduğu ana denk gelmiş.

Kapı birden bire, büyük bir gürültüyle açılmış. gördükleri karşısında dili damağı kuruyan Çoban Kız, anlık şaşkınlığını üzerinden atmış ve açılan kapıdan içeri girmiş. İçeri girdiğinde şaşkınlığı bir kat daha artmış. İçerisi ağzına kadar altınla doluymuş. Çoban Kız hemen heybesini doldurmaya başlamış, bunu da şunu da alayım derken, süre tamamlanmış, Taşkapı açıldığı gibi yine büyük bir gürültüyle kapanmış; Çoban Kız içerde kalmış.

Akşam olmuş, Çoban Kız’ın geri dönmediğini görenler, merak edip aramaya çıkmışlar. Aramışlar, taramışlar, sonunda hayvanları Taşkapı’nın bulunduğu bölgede bulmuşlar. Hayvanlar bulunmuş ancak Çoban Kız ortadan yok olmuş. İzleri takip ede ede Taşkapı’ya kadar çıkmışlar, Çoban Kız’ın ayak izleri, tam kapının önünde bitiyormuş.

Kapının hikâyesini bilenler, Çoban Kız kapının önüne geldiğinde kapının açıldığına, kızın içeri girdiğine, kapı kapanınca da kızın içerde kaldığına hükmetmişler.

Rivayet edilir ki, Çoban Kız’ı kurtarmak için kapının önünde bin bir keçi, bin bir koyun, otuz üç deve kurban edilmiş, kapı yine de açılmamış.

Yapılacak tek şey kalmış; bir yıl süreyle kapının önünde, tekrar açılacağı günü, saati beklemeye karar vermişler.

Tam bir yıl sonra kapı açılmış, bekleyenler hemen içeri girmişler. Çoban kızı omzunda altın dolu heybesiyle ayakta, taş kesilmiş halde bulmuşlar. Kapı kapanmadan dışarı kaçmışlar. Böylece de Çoban Kız’ın akıbeti anlaşılmış.

Şahbağı Efsanesi

On yedinci yüzyılda Van kalesini muhasara eden Şah Abbas, üst surlarla çevrili olmasından dolayı kaleyi ele geçirememiş, muhasaranın uzun sürmesiyle otağını kaleyi karşıdan gören Köprü Dağları’nın karşısına kurmuştur. Muhasara o kadar uzun sürmüştür ki, Acemlerin burada kurmuş olduğu bağlarda üzümler yetişmiş meyve verir olmuş, bu sebeple buraya da “Şahbağı” adı verilmiştir.

Muhasara devam ederken kelede erzak tükenmeye başlamış. Buna rağmen Kale Beyi kaleyi sonuna kadar savunmaya kararlıymış.

Günlerden bir gün yaşlı bir kadın Kale Beyi’yle görüşme arzusunun olduğunu ve kendisiyle görüşmek üzere huzura çıkmak istediğini dile getirmiş. Nöbetçiler de kadının bu dileğini yerine getirip onu beyin huzuruna çıkarmışlar.

Yaşlı kadın: “Beyim, görüyorum ki İran şahı kaleyi muhasara etmiş, kalede erzak da azalıyor. Eğer emir buyurursan beni kaleden çıkarsınlar, İran şahının otağına gideyim ona çok değil bir iki kelam edeyim.” demiş.

Kale Beyi buna razı olmamış ama kadın da: “Beyim kadının fendi erkeği yendi, benim de şaha bir fendim var, ne olur bana müsaade edin” diye yalvarmış.

Kale Beyi bu sözler üzerine kadını kıramayıp: “sen bilirsin, kötü bir şey olursa buna ben sebep olmak istemem” demiş.

Yaşlı kadın huzurdan ayrılırken Kale Beyi’nden son bir dileğinin olduğunu ve kendisi kaleden ayrıldıktan sonra kalenin şimal(güney) tarafından, yani şahın otağının bulunduğu tarafa kireç tozlarının burçlardan aşağı dökülmesini istemiş. Kale Beyi bu işe pek bir anlam verememişse de kireç dökmeleri için adamlarına buyrukta bulunmuş.

Geçimini sütüyle sağladığı keçisini ve bir bakraç yoğurdu yanına alarak yola koyulan kadın şahın yanına varmış ki ne görsün, içeri girmenin imkânı yok. Nöbetçiye çok yalvarmış; ağlamış, inlemiş, onlardan merhamet dilemiş ve nihayet şaha haber vermelerini sağlamış. İran Şahı da onu kabul etmiş. Yanına çıkarmışlar. Şah ihtiyar kadını görünce: “Buyur bir isteğin mi var” diye seslenmiş.

Kadın: “Hayır şahım, şükür olsun ki bir isteğim yoktur. Sana hediye olarak keçi ve bir bakraç yoğurt getirdim. Az ise çoğa kabul et, imkânlarım bu kadar” demiş.

Şah bu hediyeleri neden getirdiğini sormuş. Kadın anlatmış: “şahım, bizde adettir; çok kalan misafire az da olsa çok da olsa bir hediye götürürüz.”

Bu sözler şahı çok memnun etmiş. Beraberce otağı gezmeye çıkmışlar. Dışarı çıkıp Van Kalesi’ni görünce şah çok şaşırmış. Çünkü burçlardan aşağı beyaz bir şeyler dökülüyormuş. Şah kadına dönerek: “Burçlardan aşağı dökülen nedir?” diye sormuş.

Kadının beklediği an da bu anmış. Şaha şöyle bir dönüp çok önemsiz olaymış tavrı takınarak:  “Onlar mı, onlar undur şahım” demiş.

Şah biraz daha şaşırmış ve tekrar sormuş: “Ne unudur bu?”

Kadın kayıtsızca başını sallamış: “Şahım kalede o kadar çok erzak var ki, unlar vaktinde yenilmediğinden bozulup acıyorlar. İşte bu dökülen de bu acıyan unlardır. Kale Beyi de o acıyan unları dışarı döktürüyor.” demiş.

Bunun üzerine şah düşüncelere dalmış. Şahın bu düşünceli halini gören kadın: “şahım ne düşünüyorsun öyle?”

Şah ensesini kaşıyarak cevap vermiş: “Hatun ne düşüneyim. Bu düşünce başka düşünce. Demek kalede bu kadar erzak var ha! Bu kaleyi zor zapt ederim.”

Kadın şahın elini öpüp keçisini ve yoğurdunu orada bırakarak otağdan ayrılmış. Doğruca kaleye gelerek durumu Kale Beyi’ne anlatmış. Şah otağını kaldırarak İran’a gitmiş, kale de muhasaradan böylelikle kurtulmuş.

Şimdi o üzüm bağının olduğu köye Şahbağı (Beyüzümü) denilir. Halen Van şehir merkezine bağlı bir köy olan Şahbağı, üzüm bağları ve günümüzde pek görülmüyor olsa da bu üzümlerden elde edilen şaraplarıyla bilinir.

Van'ın kent hafızası Sait Ebinç'in kadifemsi kaleminden, okuyanlara zamanda yolculuk yaptıran, Eski Van Şehrinde kısa bir gezinti...

Epeyce zaman oluyordu ki güzel serin bir ramazan ikindisinde kendimi kırlara vurdum. 

Başımı alıp aheste adımlarla eski harabe şehri boydan boya kat ettim.

Hava sâkin, sâf ve hareketsiz. Her tarafa baharın serinliği ve nemi çökmüş.

Sema büsbütün bulutsuz.

Güneşin parlak ışıltıları çimenlere yayılmış kır papatyaları çimenler arasından tek tük yeryüzüne kıyam etmiş. 

Eski alışkanlığımdır ne zaman bu yıkık beldeye gelsem manevi bir haz alırım.

Bir hoşluk hissi bir huzur hissederim. Kadim zamanların bu harabe beldesinde bir yadigarı nefes arıyorum. 

Bu insansız hayatsız sükûnetli yıkık beldenin tenhalığında şehrin eski şenlikli mutlu zamanlarını tahayyül ediyorum.

Muhayyilemin kanatlandırdığı ruhum bu sessiz mazi içinde dolaşıyor.

Bu yıkık beldenin bir zamanlar bağlar bahçeler içinde yalnızlıklarına gömülmüş sakız gibi beyaz badanalı eski evlerini düşündüm.

Harebelerin yıkıntıları altında bir pınar akıyordu.

Yanından geçtiğim bu metruk harebelerin sükûtu asırları görmüş beşerin hatıralarını saklıyordu.

Şehrin yanı başındaki göl gümüş bir ayna gibi parlıyordu.

Yanımdaki bir harabeyi gizli bir çeşmenin uğultusu kemiriyordu. Ben şimdi oturmuş bu tenha sahilde  bu şehrin eski neşeli şetaretli günlerini hayal ediyorum.

Burası benim için bütün bir hayal alemi ağaçların türlü gölgeleri altında  Horhor bağlarına yaklaştıkça ruhumda  bir takım tarihi hatıralar uyanıyor.

Bu bağların üzerinden bir asırdan fazla zaman geçmiş.

Asırlardır bu bağlar kaç bahar, kaç hazan gördüğü halde ruhaniyetinden bir şey kaybetmemiş. Sonsuz yeşillikler  içinde güneşe karşı titreyen ışığın suları, perişan saçlarını sallayan söğütler, möhrelerin dibinde göğe kıyam etmiş kavaklar arasından geçtim.

Bu müthiş tenha ramazan ikindisinde Horhor bağlarının ağaçlarla çevrelenmiş çimenler geçmiş zamanın bir hayat nişanı gibi durgun gölün yelkenleri gibi su üstünde ruhumu sallıyordu. 

Mağrip vakti güneş  tabiatın dudağına son sessiz busesini kondurarak yeni iklimlere taze sabahlara doğru koşup gidiyordu.

Van Kale’sinin burçlarında bir redif iftar topunu ateşliyordu.

Beş asırlık Hüsrev paşa camiinin minaresinden  gâmlı gâmlı mağrip ezanı gönlüme dolarken göklere ezanın sesi ruhani şiirini döküyordu. Uzakta Erek Dağı’nın dumanlı başı gittikçe çekiliyordu.

Denizin hafif dalgalarında ıslanan sahil asırlardır hayatın ezeli neşidesini söylüyordu.

Van Hatırası Posta Pulları

Van'ın tarihi ve doğal güzelliklerini hatırlatmak ve yaşatmak adına, geçmiştin günümüze Van Hatırası Posta Pulları...

Van hatırası olarak basılan ilk pulda, bir zamanlar Van Eşrafının en önde gelenlerinin oturduğu ve adını da 'Eşraf' kelimesinde alan şimdiki Ordu Caddesi ve Ulu Cami'ye denk gelen Şerefiye Mahallesi gözüküyor.

Van'ın tarihi ve doğal güzelliklerinden;

*Unesco Geçisci Dünya Mirası Listesinde Bulunan Van Kalesi

*Unusco Geçici Dünya Mirası Listesinde Bulunan Akdamar Adası ve Kilisesi

* Mimar Sinan Eseri Hüsrevpaşa Camisi ve Külliyesi

*Çatak Köprüsü ve Van Gölünün İncisi Van Balığı

2019 yılında yapılan güzellik Dünya Güzellik yarışmasında birinci olarak güzelliğini dünyaya kanıtlayan Van Kedisi

Van'ın Düşman İşgalinden Kurtuluşunun 100 yılı anısına, 2 Nisan 2018 yılında basılan Van Hatırası Posta Pulu.

#Van #Hatıra #PostaPulu

Van'ın kent hafızası Ümit Kayaçelebi, Van'daki efsane lakapların tek tek öyküsünü yazdı...

İSİMLERİYLE GELDİLER LAKAPLARIYLA GİTTİLER

Vakti zamanında nedense hiç birimiz birbirimize doğru düzgün ismimizle hitap etmedik . Hep kısadan keseden olsun diye Aliye Elo, Veliye Velo, Ayşe’ye Eşo, Fatma’ya Fato dediğ senelerce. 

İyi mi ettik kötümü ettik bilinmez ama gayemiz kırmak değildi hep samimiyetten ileri gelen bir şeydi. Kimsede bundan şikayetçi değildi.

İsimleri kısaltmak bir yana da aslında ya o ilginç lakaplara ne demeli! Canımız sıkıldıkça aklımıza geldikçe bir işten dolayı bir davranıştan dolayı senelerce birbirimize lakap takıp durduk.

Çok mu şarttı! Çok mu lazımdı elbette değil. Ama o günkü Van’daki samimi ortam o günkü aidiyet duyguları ile birbirimize hep isimlerimizi kısaltarak bazen de lakap takarak ta bu günlere kadar geldik.

Ama şimdi ne o eski Van var ne de o eski Vanlılar var. Bu gün artık ne isimler kısaltılarak söyleniyor nede kimse kimseye lakap takabiliyor. 

O eski samimiyet o eski arkadaşlıklar, o eski dostluklar fizana gitmiş maalesef. 

Südüklüoğulları! Tercüme edersek hep altına kaçıran altına işeyen oğulları gibi ama ne hikmetse bu lakap senelerce kullanılmış

Tilki en uyanık en hin hayvan olduğunu bile bile bir aile Tilki oğulları lakabını yıllarca tepe tepe kullanmış.

Tırnak yiyen oğulları! Sanki onların yaşadıkları yıllarda Van’da kıtlık varmış da o kadar aç kalıp yıllarca tırnaklarını yemişler! Yoksa hiç yiyecek bulamayıpta tırnaklarıyla mı karın doyurmuşlar?

Daha yüzlerce böyle ilginç lakaplarımız varda ben en ilginçlerinden bazılarını yazmaya çalıştım.

İşte bütün bunların yanı sıra birde birbirimize lakap takıyorduk, 

İyi jiletmi çekiyorsun haydi sen oldun Jilet Isko.

Bele kete küte biri isen heybetli bir duruşun varsa sen de oldun Canavar Heso.

Yerden izmarit topladığını kimse görmüş mü bilmeyiz haydi buna da diyelim Binik Ehmo.

Bağ bahçende dolu dövüş ğorozların mı var hayda sen de oldun Ğoroz Heyder.

Sakalların mı seyrek veya hiç çıkmıyor sana da Köse Lütfü diyelim.

İyi güreşisin boksörlüğün de ver o zaman sende herkül gibi güçlüysen Herkül Mustafa olu ver gitsin.

Topu alısan ayağan oyun moyun gurmağı boşver topu bazen sahanında dışına atabiliyorsan oldun lastikçi irfan çünkü cızlavet satıyorsun ya!

Senin adın Uçun Olgaç ama topa ele vole atısan ki füze gibi hayda sende oldun Füze Uçun.

Baki efendi ne orta yapabilirsen nede pas ele yerinde dönüsen o zaman Tırtıra Baki lakabı da sana yakışır.

Hayatın nağır peşinde koşarak geçmişse Nağırcılık işinse oldun Nağırcı Elo gitti.

Elin ayağın kamyonla gidip gelmekten vaikit bulup da yıkayamamışsan seninde lakabın olur Kirli Cemal.

Çenen kuvvetliyse sende olursun Vırvır falankes.

Elin ayağın titriyor o zaman seninde lakabın Laklak Sabri olsun,

Hayatın sade yağ ticaretiyle geçmişse sana yaklaşan yağ kokusu alıyorsa kusura kalma adın Nurettin de olsa Yağcı Nureddin oldun gitti.

Senin adın Sofi Toprak ama Vanda cacığın alasını sen satıyorsan oldun Cacığçı Sofi gitti.

Ufak tefeksen bi de berbersen ama sende boy yok pos yok adın Mehmet Işık bazen de sana berber dayı derlerse de bundan gayrı sana Mınco memet diyelim.

Hayatı şekerleme lokum yapmakla geçmiş ama kendisi de şeker gibi adam ise sen de Şekerci dayı ol daha eyi.

İnanın elinde veya cebinde  ustura falan hiç görmedim gel gör Şaban Erkalay oldu Ustura Şabo gitti.

Ufacık tepecikti ama Tepebaşılı Ali adam öldürünce adı oldu Eli Gında.

Atletik yapılısın boylu poslusun üstelik de kabadayısın öküz gibi güçlü gibiysen sen de oldun Öküz Memet.

Fahriye ablaydı onu herkes severdi hem de en çok Karayolları personelli ama nerden çıktıysa kim taktıysa ömür boyu rahmetli Gıcıbello diye anıldı.

Şen gençlerde oynardı  orta saha da haf oynayınca Şahabettin Sönmez sahalarda yıllarca Şef diye çağırıldı.

O bir şehrin Belediye reisi idi ama halkla o kadar iç içeydi ki Van Halkı onu makamında ve her yerde ölünceye kadar Abe dedi. Mustafa Altaylı hayatı boyunca hep Vanın abesi olmuştu.

Adı Mustafa’ydı Selma öğretmene  aşık oldu haddini bilmedi aşkına karşılık görmeyince deli oldu divane oldu Mustafa ismi gitti adı çıktı Dımsoya.

Çok gariban ve sevimli bir at arabacısıydı Van halkı da onu çok severdi Adı Mehmet Ortasaçdı ama biz onu hep Memişo diye çağırdık.

PTT den  emekli oldu emekli parası ile o zamanın Murat 124 aldı ve Van takside ölünceye kadar taksicilik yaptı ve Taksici Seyfi Baba olarak hala anılıyor.

Vanın eski fırıncılarından biriydi Adı Mustafa’ydı maşalı var okkalı kilolu olması hasebiyle hep Fırıncı Şişko diye anıldı.

Vanın en eski nalburuydu Adı Mehmet Delibaştı lakin Van halkı onu hep Kahya diye çağırdı.

Senelerce Karayollarında çalıştı bir darı süküne almadı ne kendine ne de ailesine bu yüzden evsiz barksız kiralarda ölüp giden Selahattin Özgünerin lakabı Yorgansız Salo oldu.

Önceleri marangozdu sonra PTT ye geçti işinde de dirayetliydi nedense adı Mahmut Toktamış iken Dalgacı Mahmut oldu gitti.

Daldık yine zaman tüneline  bir de baktık ki yine kimler gelmiş kimler geçmiş. 

Lakin bir çoğu da öyle böyle bu fani dünyadan geride bir lakap bırakarak göçmüşler.

Bizler onları öyle sevdik öyle bağrımıza bastık ve yine de onları bu gün dualarla anıyoruz.

Ne güzel insanlar yaşadık ve ne güzel insanlarla hayat sürdük.

Şimdi ne o eski Van var ne de eski Vanlılar ama hatıraları bile bize yetiyor.

Urartu Mirası Şamran Kanalı

Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı, geçtiğimiz yıl Van il sınırları içinde yer alan 2 bin 800 yıllık Şamran Kanalı'nın, Dünya Mirası Sulama Yapıları Listesi'ne girmeyi başardığını duyurdu.

Bu tarihi başarı, Türkiye'nin sulama yapıları alanındaki prestijini bir adım daha ileriye taşıdı. Bakan Yumaklı, Türkiye'nin kültürel ve tarımsal mirasının uluslararası alanda daha fazla takdir görmesini sağlamak amacıyla bu tür çalışmaların hızla devam ettiğini belirtti.

Şamran Kanalı, geçmişte Orta Asya ve Anadolu’daki yerleşimlerin su ihtiyacını karşılamak için inşa edilen en eski sulama yapılarından biridir. ünümüzde halen aktif olarak kullanılan bu kanal, tarihi ve işlevsel değeriyle hem bölge ekonomisine hem de ulusal su yönetimine katkı sağlıyor. u tür eserlerin uluslararası listelerde yer alması, Türkiye'nin tarihi sulama altyapısına olan ilgi ve korunması gerektiği mesajını da güçlü bir şekilde veriyor.

ŞAMRAN KANALI

Anadolu ve dünya su mühendisliğinin bir harikası olan ve 51 km uzunluğundaki Menua Sulama kanalı, aynı zamanda 2800 yıllık ölümsüz bir aşk efsanesini de simgelemektedir.

Kanal’ın çevresinde Kral Menua (MÖ 810 – 786) tarafından kızı Tariria için bugünkü Edremit’in güneybatısında. Kadembastı (Uğurlu Yer) mevkiinde yapay teraslar halinde yaptırılan asma bahçeleri.

Asur Kraliçesi Semiramis’in dünyanın yedi harikasından biri sayılan asma bahçeleriyle özdeşleştirilerek efsaneleştirilmiştir.

Burası yaklaşık 3 km uzunluğunda ve 2 km genişliğindedir. Yarım aya benzeyen bu yapay teraslara Osmanlı döneminden bu yana halk “ Uğurlu Yer” demektedir. Van’ın 50 km güneyinde yer alan Gürpınar (Havasor) Ovası’ndan Urartu Krallığının başkentinin bulunduğu Van Ovasına tatlı su taşıyan Menua Kanalı geçtiği yerlerde yapılan tarıma hayat vermekte ve kanal boyunca yaklaşık 5000 hektarlık araziyi sulamaktadır. Bu kanalın en az %70’ı Edremit’in içinden geçmektedir. Çağlar boyunca adını değiştirmeden varlığını sürdüren Şamran (Menua) Kanalı günümüzde sevilerek söylenen “Edremit Van’a bakar / içinden Şamran akar” dizeleriyle yaşamaya devam etmektedir.

Görüntüler: Hüner Özgür

Van'ın Kent Hafızası Sait Ebinç'in kaleminden, sizleri eskiler götürecek akıcı ve kadifemsi bir yazı: Kamile Nene...

KAMİLE NENE

O kimilerinin nenesi, kimilerinin bibisi, kimilerinin de ezesiydi. Onun varlığından taşan sevgi muhitindeki herkesi etkisi altına almıştı.

Onu sevmek ve saygı duymak için ekstradan bir çabaya hiç ihtiyaç yoktu.

Çünkü onun yüzü samimiyetin yüzüydü.

Onu herkes severdi. Fakat herkesten ziyade ben severdim. O nun nurlu yüzünü vaktiyle görülen bir rüyânın ışıltılı lezzeti gibi hatırlıyorum.

Bunca senelerin üst üste istiflediği hatıralar arasında; o zihnimin en latif köşesinde yer etmiş ışıldayan pırıl pırıl bir avizedir.

Gözümün önünde bazen onun nur yüzünü, ipek kadar yumuşak simâsını beli bükülmüş halini görüyorum.

Başındaki beyaz tülbentiyle daima itinalı tavır içinde hiçbir zaman zerafetten vazgeçmemişti.

O nu incelik ve titizliğiyle elinde kuka tespihi bahçedeki erik ağacının altında bükülmüş beliyle oturup tesbih çekip hep Allahı niyaz ederken görürdüm. Sabah namazlarının serinliğinde göl mehtabına bakan odasının penceresini açar “melekler evin içine dolsun balam” derdi.

O pencereden evin içine dolan gölün serin rüzgârı yaprak ve su hışırtılarıyla birlikte evin içine dolar her tarafı huzur bucağına dönderirdi.

Lezzet İksiri

Güneş değirmen deresi tarafından yavaş yavaş ışıklarını bağa bahçeye düşürmeye başlayınca o evin arkasındaki bostana giden kanaldan su taşıyarak bütün bağı bahçeyi süpürmüş toprağın semaya yayılan temizlik kokusu bütün muhiti kaplamış olurdu.

Bahçenin bir köşesinde tutuşturduğu semaverin dumanı kıvrıla kıvrıla semaya yükselirdi.

Parmak kalınlığındaki mis gibi yoğurt kaymağını tap tapa ekmeklere sürerek kemal-i lezzetle yerdik. Yaşlı erik ağacının altına sermiş olduğu şilteler üzerine minderleri özenle dizmiş, mis gibi akıllara sezâ çökeleğin içine kendi elleriyle yaptığı tereyağının cacığa refaket ettiği bu lezzet karışımı akıllara ziyan bir neffasete dönüşürdü.

O nun o tenha bağdaki üç göz odalı evi her daim tertemiz ferâh fahur bir evdi. Balkonunda tenekelerde yetiştirdiği renk renk zakkum çiçekleri, bahçesini sıra sıra çiçek tarhlarıyla bezenmişti.

Hem gölge, hem ışık içinde, hem serin, hem ılık bahçesinin sağ köşesindeki leylakları Mayıs yağmurunu yedikten sonra o ıtırlı kokusu hafızamın en güzel köşesinde yer etmiş.

Ben o zaman çocuktum bütün bunları bilemezdim. Onun şahsiyetinin esâs yapıcı unsurlarını aklım kemâle erdikten sonra anladım.

Kamile Nene bir yerlilik zevkinin etrafında oluşmuş asırların tezgâhında süzülüp biçimlenmiş bir zevk ve terbiyenin son temsilcisiydi.

Onun şahsında teşekkül etmiş bu zerâfetin bütün biçimlerini onun insan ve tabiatla olan ilişkisinde görmek mümkündü.

O nun kimseyle yüksek sesle konuştuğu görülmemişti. Hatta kendisinin haklı olduğu bir meselede haklılığını hiçbir zaman ortaya çıkarıp söylemezdi.

Onun hep gülümseyen ağırbaşlılığı insanlara hep iyilikten konuşan ve iyilik tavsiye eden müşfik tavrı yüzünde öyle bir tatlılıkla insanı büyüleyen tavrı en hiddetli olanların bile hiddetti söner, göz yaşları diner, somurtkan çehreleri yumuşatırdı.

Ben o evin en çok denize bakan odasında oynamayı severdim. Fikriye ablanın odanın içindeki divanın bembeyaz patiskalarındaki o pembenin en güzel tonuyla işlemiş olduğu kaneviçe gül desenleri sanki bir cennet bahçesinin neşesini hatırlatırdı insana.

O sadece evinde barkında değil oturuşunda kalkışında tavrında tarzında her daim sade ruhlu bir zerafet içindeydi.

O nun bütün çocuklar arasında hususi ehemmiyeti ve müstesna bir mevkii vardı. Ekmek yaparken tandır başında çocukların hiç bir isteğini geri çevirmezdi. Benim pek sevdiğim "Koç" diye tabir ettiğimiz hamura çeşitli şekiller vererek tandıra yapıştırır onun pişmesini sabırsızla beklerdim.

Piştikten sonra nar gibi kızaran o ekmekleri alır bahçeye koşardık. Bazen çocukları başına toplar bahçe etrafında halka oluşturur masallar anlatırdı bize. O nun çocukken bize anlattığı bu masalları kulaklarımın içinde kalan sesinin akislerini büyülenmiş efsunlu bir zihnin hayret ve hayrânlık duygusayla dinlerdim. Onun masalları çocuk muhayyilemizi yıldızlara kadar kanatlandırır varlığımıza kozmik bir tasavvur tedai ettirirdi.

Ben Ankara’dayken bir gün telefonda” Kamile Nene hasta!” Dedi annem, meğer benden saklamışlar. İhtiyar nenem ölmüştü.Hayatımın en iyi kalpli varlığı hissi terbiyemde çok büyük katkısı olan o piri fani bu dünyadan göçmüştü. Ona soracağım sorular vardı soramadım.

Sorular ben de kaldı. Şimdilerde aradan kırk beş yıl geçmesine rağmen halen onu düşünürken onun nur yüzünü sanki bulutların arasından sıyrılıp uçuyor gibi görüyorum. Şimdi düşünüyorum da onun bizim iç nizamımızda ruh peyzajımızda his terbiyemizde bıraktığı bu ruh peyzajını hangi mektep verebilir.

O öleli bunca sene geçmiş aradan onun varlığı ve hayali etrafında toplanmış bütün hatıraları uzak senelerin ardından hâla tatlı bir tebessümle hatırlıyorum.

Sitemizdeki Diğer Köşe Yazıları İçin TIKLAYINIZ

Van’ın en eski lisesi olarak bilinen 76 yıllık tarihi Atatürk Lisesi’nin mezunları 1 Haziran tarihinde bir araya gelecek.

Van Atatürk Lisesi Mezunlar Derneği tarafından düzenlenecek olan mezunlar buluşması 1 Haziran’da Atatürk Lisesi bahçesinde gerçekleşecek.

76 yıllık Atatürk Lisesi’nin mezunları; ‘Van Atatürk Lisesi Mezunlar Derneği’ tarafından organize edilen programla bir araya gelmeye hazırlanıyor. Sosyal medya üzerinden etkileşim halinde olan mezunların heyecanlı oldukları anlaşılıyor.

Yılmaz Hoca'nın Efsane Domatesli Ekmeği ve Limonatası İkram Edilecek

“Birlikte Güzeliz” sloganı ile mezunları, dönem arkadaşlarıyla yıllar sonra bir araya getirmeyi hedefleyen programda; nostaljik anılar üzerine sohbetler de yapılacak.

‘Atatürk Lisesi Mezunlar Buluşması’ etkinliği, 1 Haziran 2024 Cumartesi günü saat 10.00’da Atatürk Lisesi Bahçesinde gerçekleşecek.

Tüm mezunların davet edildiği geleneksel mezunlar buluşmasında katılımcılara domatesli ekmek ve limonata ikram edilecek.

Deprem Sonra Aynı Yerine Yapıldı

Van’ın en köklü ve 1948 yılında eğitime başlayan Atatürk Lisesi, 2011 depreminde ağır hasar görerek yıkıldı. Gerek Atatürk Lisesi mezunları gerekse vatandaşlar tarafından aynı yerinde ve aynı isimle yapılması için bir çok dilekçe ve müracaat yapılarak aynı yerine yeniden yapıldı.

VAN ATATÜRK LİSESİ MEZUNLARI DERNEK ÇATISI ALTINDA BULUŞTU

Van'ın köklü eğitim kurumlarından biri olan Atatürk Lisesi, 1948'den beri birçok başarılı bireyi mezun ederek ülkenin kalkınmasına katkıda bulunmuştur. Şimdi ise bu prestijli okulun mezunları, Van Atatürk Lisesi Mezunları Derneği adı altında dayanışma ve iletişim ağını güçlendirmek için bir araya gelmişlerdir. Bu önemli girişimin fahri başkanlığına seçilen sevilen isim Ümit Kayaçelebi, derneğin gelecekte gerçekleştireceği değerli çalışmalar hakkında heyecan verici bilgiler verdi.

DERNEĞİN KURULUŞ AMACI

Van Atatürk Lisesi Mezunları Derneği'nin temel amacı, mezunlar arasında iletişimi güçlendirerek dayanışmayı sağlamak ve ortak projeler geliştirmektir. Bu doğrultuda dernek, mezunları bir araya getirerek eğitimi devam eden öğrencilere ve Van Atatürk Lisesi'ne katkı sunmayı hedeflemektedir.

Kurulan ağ sayesinde geçmişteki birliktelik ruhunu sürdürmek ve geleceğe taşımak amaçlanmaktadır.

FAHRİ BAŞKAN ÜMİT KAYAÇELEBİ'NİN VİZYONU

Fahri başkan Ümit Kayaçelebi, Van Atatürk Lisesi'nin mirasını korumanın ve geleceğe aktarmanın öneminin altını çizerek, mezunların birbirleriyle iletişimini güçlendirerek ortak projeler geliştireceği bir platform oluşturma amacı taşıdıklarını belirtti.

Kayaçelebi, derneğin benzersiz bir dayanışma ve iş birliği imkanı yaratacağını vurguladı.

DERNEKTEN BEKLENEN ETKİNLİKLER VE FAALİYETLER

Dernek, mezunları bir araya getirecek etkinlikler, seminerler, kültürel ve sosyal projeler düzenlemeyi planlamakta.

Ayrıca, burs sağlama ve destek programları yoluyla ihtiyaç sahibi öğrencilere yardımcı olma ve mezunların mesleki başarılarını destekleme, yeni mezunlara mentorluk yapma gibi faaliyetler de öngörmektedir.

VAN ATATÜRK LİSESİ DEĞERLERİNİ GELECEK NESİLLERE TAŞIMA MİSYONU

Ümit Kayaçelebi, Van Atatürk Lisesi mezunları arasında bir köprü vazifesi görecek derneğin, geçmiş ile bağlantı kurmanın yanı sıra geleceğin temsilcilerine rehberlik edeceğini ifade etmiştir.

Kayaçelebi'nin de içinde bulunduğu yönetim kurulu ve dernek mensupları, derneğin amacını ileriye taşımak için kararlılık göstermektedir.

YENİ YÖNETİM KURULU VE GENEL KURUL TOPLANTISI

2023 yılında yapılan ve kapsamlı çalışmaların ardından gerçekleştirilen genel kurul toplantısında, aralarında eğitimci Hakan Durgun Yönetim Kurulu başkanlığına seçilirken, Suvat Parin, Bilal Emre Yörük, Muhlis Ceylani, Mustafa Bilici, Cesim Yarız, Elvan Ocak, Harun Kutlu, Mesut Kancura, Nurcan Alpaslan, Kasım Alkan, Said Bayram, Semra Demir, İlhan Kaya Budak, Gökhan Oto ve Murat Yüksel'in de yer aldığı yeni yönetim kurulu seçildi.

Yönetim kurulu üyeleri arasında çok sayıda yetenekli ve Van Atatürk Lisesi'ne gönül vermiş kişiler yer alıyor.

Toplantı sırasında, katılımcılar duygusal anlar yaşayarak bu eğitim kurumuna hizmet eden ve mezun olanların hatıralarını canlı tutarak dernek için ortak dilek ve temennilerini paylaştı.

Van’da yerli ve yabancı turistlerin uğrak mekanlarından biri olan Akdamar Adası’nda Badem Çiçeği Festivali düzenlenecek.

Van'ın Gevaş ilçesi sınırları içerisinde yer alan Akdamar Adası, badem ağaçlarının çiçek açmasıyla bambaşka bir güzelliğe bürünürken, geçtiğimiz gün Şehrivan’ın gündeme getirdiği ‘badem çiçeği festivali’ pazar günü düzenlenecek.

Van Gölü'nde ilkbaharda badem ağaçlarının çiçek açmasıyla eşsiz görünüme kavuşan Akdamar Adası, ilk kez 21 nisanda "Badem Çiçeği Festivali"ne ev sahipliği yapacak.

Gevaş ilçesinden 20 dakika süren tekne yolculuğunun ardından ulaşılan ada, Artos Dağı`nda henüz erimeyen kar örtüsü ve badem ağaçlarının oluşturduğu renk cümbüşü ile güzelliğine güzellik katıyor.

Yılın bu ayında Van Gölü`nün ve gökyüzünün maviliğiyle bütünleşen ada 11 nisan'da  "2. Badem Çiçeği Festivali"ne ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor.

Van Valiliği, Van İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, TÜRSAB ve Vangölü Aktivistleri Derneği işbirliği ile 21 Nisan Pazar günü Akdamar Adası’nda 2. Badem Çiçeği Festivali düzenlenecek.

Adaya ayakbastı parası ücreti 21 Nisan saat 09:00-15:00 saatleri arasında ücretsiz olacak.

Adaya girişte tekne ücreti alınacak. (150 TL)

FESTİVALİN İÇERİĞİ İSE ŞU ŞEKİLDE:

BİSİKLET TURU(Kurtuluş Parkı Önü-Akdamar Adası)

VAN GÖLÜ AKTİVİSTLERİ

 YÜZME ETKİNLİĞİ (12.00-12.30)

VAN GÖLÜ AKTİVİSTLERİ

 FOTO SAFARI-INFLUENCER GEZİSİ (Serbest Zaman)

İL KÜLTÜR VE TURİZM MÜDÜRLÜĞÜ

YYÜ MÜZİK RESİTALİ (13.00-13.30)

YYÜ TÜRK MÜZİĞİ KONSERVATUARI VE GÜZEL SANATLAR EĞİTİMİ BÖLÜMÜ

 ŞİİR DİNLETİSİ PROF. DR. ZEKİ TAŞTAN

 AYRAN AŞI İKRAMI (14.00-15.00) / RAMADA OTEL

KELEDOŞ İKRAMI- EDENS OTEL/ELITE WORLD-GO

YÖRESEL TATLI İKRAMI- GRAND OTEL

Van’ın en önemli turizm noktası olan Akdamar Adası, baharın gelmesiyle birlikte badem çiçekleriyle renklendi. Peki, Akdamar Adası'na nasıl gidilir? Akdamar Adası gidiş ücretleri ne kadar? 

AKDAMAR ADASI'NA NASIL GİDİLİR?

Van şehir merkezinden Gevaş İskelesi’ne olan yaklaşık 45 kilometrelik uzaklık şahsi araçla 40 dakika, minibüs veya otobüsler ile gidiliyorsa yaklaşık 1 saat mesafede yer alıyor. Van Büyükşehir Belediyesi’ne ait otobüslerle Gevaş ilçe merkezine 7, Akdamar İskelesine ise günde 3 sefer yapılıyor. Van Şehirlerarası Otobüs Terminali’nden kalkan ilçe minibüslerinin ise saat başı seferleri bulunuyor.

Kara ile Ada Arası Kaç Dakika?

Akdamar iskelesine vardıktan sonra ile 20-40 dakika arasında süren bir yolculukla adaya ulaşılabiliyor. Akdamar Adası’nda Akdamar Kilisesi, badem ve kayısı ağaçları ve eşsiz Van Gölü manzarasıyla ziyaretçilerini ağırlıyor. Adada kafeterya, lavabo ve mescit bulunuyor.

Dileyen ziyaretçiler burada çay ve kahvelerini içebilir, adaya ilişkin hediyelik eşyalar satın alabiliyor.

AKDAMAR ADASI GİDİŞ ÜCRETLERİ NE KADAR?

2024 yılı itibariyle Akdamar Adası’na gidiş ve giriş ücretleri kişi başı ortalama 210 TL’ye mal oluyor. Akdamar İskelesi’nden adaya ulaşmak için tekne ücreti gidiş-dönüş kişi başı 150 TL. Akdamar Adası ayakbastı ücreti ise girişte satılan 60 TL’lik Müze Kart ile karşılanmış oluyor.

Öğrenciler 30 TL’ye Müze Kart sahibi oluyor. 150 TL tekne ücreti ve 60 TL Müze Kart ücreti olmak üzere toplam 210 TL ödeniyor. Tekne turunda veya adada yiyecek ve içecek satın alınabiliyor.